مانند سایر مواد تزئینی، کاغذ دیواری در کنار توسعه اقتصادی و فرهنگی جهانی تکامل یافته است. استفاده از کاغذ دیواری در دوره های مختلف نشان دهنده ترکیبی از عوامل، از جمله سطوح توسعه اقتصادی محلی، علم مواد جدید، و روانشناسی مصرف کننده غالب است.
در اوایل سلسله تانگ در چین، مردم دیوارها را با نقاشی های روی کاغذ تزئین می کردند. در اواسط-قرن 19، ویلیام موریس انگلیسی شروع به تولید انبوه-کاغذ دیواری چاپی کرد که باعث پیدایش کاغذ دیواری به معنای امروزی آن شد. با تغییر زمان، کاغذ دیواری همگام با پیشرفت های اقتصادی و فرهنگی جهانی توسعه یافته است و از کاغذ به کاغذ{5}}طرح های مبتنی بر کاغذ، کاغذ فوم دار، کاغذ چاپ شده، کاغذ برجسته و کاغذ با فرآیند خاص تبدیل شده است.
کاغذ دیواری اولیه شامل طراحی و چاپ الگوهای مختلف روی دیوارها بود. این اثر روانگردان خاصی داشت اما به تزئینات جزئی در مکانهای مرتفع مانند کاخهای سلطنتی محدود میشد. تا اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 بود که واقعاً در مقیاس بزرگ در کنار سایر مواد تزئینی وارد خانه ها شد.
در چین، توسعه کاغذ دیواری نسبتاً دیر شروع شد. از سال 1976 تا 1986، کاغذ دیواری عمدتاً در رستورانها و هتلهای سطح بالا استفاده میشد. از سال 1986 تا 2001، کاغذ دیواری فوم دار محبوب ترین نوع کاغذ دیواری بود که در سال 1992 به اوج خود رسید. متعاقباً به دلیل مشکلات کیفی، سهم بازار آن کاهش یافت.
